Prześladowanie religijne w Hiszpanii rozpoczęło się w 1931 r., ale szczególnie mocno ujawniło się w czasie wojny domowej (1936–1939). Najwięcej ofiar było wśród osób konsekrowanych: 2365, a wśród nich także 22 misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej pomiędzy 16. a 30. rokiem życia. Dziś, 28 listopada, przypada ich kościelne wspomnienie – czytamy na portalu misyjne.pl.
24 lipca 1936 roku zginęło pierwszych siedmiu spośród oblatów uwięzionych w klasztorze w Pozuelo (Madryt). Po nieoczekiwanym uwolnieniu pozostałych ponownie schwytano większość z nich, uwięziono, głodzono i ostatecznie w listopadzie rozstrzelano. Proces kanonizacyjny męczenników rozpoczął się w Rzymie 13 stycznia 2000 r.
Gregorio Escobar (24 lata) w wigilię święceń kapłańskich i męczeństwa tak pisał do swojej siostry: „Zawsze wzruszam się w głębi, czytając opowiadania o męczeństwie. Zawsze żywiłem pragnienie, aby także mnie spotkał ten sam los. Byłoby to najlepszym spełnieniem kapłaństwa: ofiarować własne ciało i krew w ofierze za wiarę. Jakimże szczęściem byłoby umrzeć męczennikiem!”
Z kolei Jan Paweł II napisał:
Do świetlanego i chwalebnego wojska męczenników należy niemało chrześcijan hiszpańskich zamordowanych z powodu wrogości wobec wiary w latach 1936–1939, (…) podczas nikczemnego prześladowania rozpętanego przeciwko Kościołowi, przeciwko jego członkom i instytucjom. Ze szczególną nienawiścią i wściekłością byli prześladowani biskupi, kapłani i zakonnicy, których jedyną winą, jeśli można tak powiedzieć, była wiara w Chrystusa, głoszenie Ewangelii i prowadzenie ludu przez ścieżkę zbawienia. Eliminując ich, wrogowie Chrystusa i Jego nauczania mieli nadzieję całkowicie zniszczyć Kościół na ziemi hiszpańskiej. (Jan Paweł II, Dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, 1992)
Prześladowanie za wiarę w XX wieku w Hiszpanii osiągnęło apogeum w latach trzydziestych. Najliczniejszą grupę ofiar stanowiły osoby duchowne: 12 biskupów, tysiące kapłanów i osób konsekrowanych. Wśród nich 22 Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej należących do wspólnoty seminarium w Pozuelo de Alarcón. W znacznej mierze byli to ludzie młodzi, pomiędzy 18. a 26. rokiem życia. Na ich czele stał o. Franciszek Esteban-Lacal, hiszpański prowincjał. Do grupy tej zalicza się również Cándido Castán, ojciec rodziny zabity wraz z pierwszymi oblatami. Zostali beatyfikowani 17 grudnia 2011 r.
Źródło: misyjne.pl